Autotest: Opel Agila 1.0 12V Comfort

Wat is dat nou helemaal voor autootje; die Opel Agila? Het zijn net doosjes op wielen; die kleine MPVs. En voor zon wagentje als de Opel Agila met zn hoekige koetswerk geldt dat helemaal. De vraag is natuurlijk: Wat zit er in?

Deze keer kozen we voor de Opel Agila 1.0; de Agila 1.2 hadden we al eens te logeren gehad. De 1,0 liter Opel-motor is modern, want hij krijgt twee bovenliggende nokkenassen mee die per cilinder vier kleppen in beweging brengen. Toch telt hij twaalf kleppen. De Agila 1.0 heeft namelijk een driecilinder onder de kap. Bij Opel zeggen ze wel dat er veel aan gedaan is om de driepitter regelmatiger te laten lopen, trillingen binnen de perken te houden en motorgeluiden te onderdrukken, maar het machientje verloochent z"n ware aard toch niet. Vooral niet tijdens het optrekken. De Agila 1.0 spurt echt niet vrolijk uit de startblokken weg; een sprintje van nul tot honderd in minder dan 18 seconden zit er zelfs volgens de fabriek al niet in. Maar die tijd steekt nog altijd gunstig af bij de 19,6 seconden die wij op de stopwatch kregen. In het dagelijks verkeer kun je met de driecilinder Agila echter probleemloos meekomen. Gelukkig heeft Opel het overhellen van de hoge koets netjes binnen de perken weten te houden, waardoor je in de verleiding kunt komen wat hard een bocht in te gaan. Maar dan krijg je al gauw te maken met onderstuur. Geen nood. Je volgt gewoon je natuurlijke reactie, mindert gas en je komt weer in het juiste spoor.
Om te voorkomen dat een auto overhelt in de bocht, mag de vering niet week zijn. Maar wordt hij te stug, dan heeft het comfort daar weer onder te lijden. Dat mag ook niet. Zeker niet omdat je bij wagentjes met een korte wielbasis toch al snel het risico loopt dat ze op een weg met korte oneffenheden gaan "stuiteren". De onderstelbouwer heeft deze problemen goed opgelost. Ook over wegdek van mindere kwaliteit weet het kleintje de inzittenden nog aardig comfortabel vervoeren. Schakelen? Daarin is de Agila niet zo"n ster. De pook gaat niet echt soepeltjes door het schakelpatroon.

 

Schipperen

In de Agila zit je een beetje "op de bok". Maar er zijn massa"s mensen die dat wel prettig vinden, omdat je zo een goed uitzicht over het verkeer voor je hebt. Het zitmeubilair is eerder huiselijk dan sportief. Maar het steunt wel goed. Alleen zouden langere mensen wel stoeltjes met minder korte zittingen willen, zodat de bovenbenen beter ondersteund worden. Maar ja, het blijft bij die kleine modellen natuurlijk schipperen. Want hoe krijg je anders vier volwassenen in zo"n autootje?
Wie al Opel reed, zal aan boord van de Agila dingen zien die bekend voorkomen; een Opel-middenconsole bijvoorbeeld en Opel-knoppen. Staat best volwassen. Onder het dashboard vind je veel aflegruimte; vooral rechts. En je kunt ook nog spullen kwijt in lange portiervakken. Bekerhouders ontbreken niet; er zitten er twee vr de versnellingspook. Dashboard en instrumentenpaneel zijn niet zo speels van vormgeving maar wel  volwassen. De openingen voor verwarming en ventilatie zijn ronde roosters die je wel kunt richten, maar niet kunt afsluiten. Onder een golvende overkappig vinden we de instrumenten. Een toerenteller is daar niet bij; de Agila in Comfort-uitvoering heeft er wel een. Losse spullen kun je kwijt in ruime vakken onder het dashboard en in smalle aan de portieren. Ook op andere plaatsen is er nog wel aflegruimte, bijvoorbeeld op het dashboard.

 

Te veel gevraagd?

Behalve dat ze hoog zijn, hebben MPV"s - ook de kleintjes - nog een gemeenschappelijk kenmerk; er wordt goed voor de achterpassagiers gezorgd. Die hebben bijvoorbeeld hun eigen portieren; dus ook hier geen problemen met in- en uitstappen. Hoofdruimte is er achterin genoeg, maar met de beenruimte is het toch wat minder gesteld. Achterin zit je met je knie"n al gauw tegen de rugleuningen van de voorstoelen.
Wat de Agila daarnaast nog aan bagage mee kan nemen als de bank in z"n gewone positie staat, valt eigenlijk best mee. De rugleuning is voor nog meer ruimte in gelijke delen neer te klappen. Voor een Opel Agila 1.0 12V "basis" betaal je bijna 20.000 gulden (e 9.075). Maar dan ben je er nog niet. Want wil je die Agila ook met centrale vergrendeling en elektrisch ruitbediening vr dan komt er nog eens f 995 (e 452) bij. Daar staat tegenover dat de Opel standaard twee airbags mee krijgt.

  • 19-03-2003 | 00:00